Opšte je poznato da su razvodi braka danas daleko češća pojava nego što je to bio slučaj ranije, te je od ključne važnosti imati pored sebe dobrog advokata koji će zaštiti vaše interese prilikom razvoda braka, imajući u vidu da razvod braka ne podrazumeva samo formalno razdvajanje supružnika kojima su emotivni odnosi duboko poremećeni, već se istom prilikom mora odlučiti i o imovini supružnika, kao i najbitnijem aspektu, vaspitavanju i izdržavanju zajedničke dece.

Kada je jasno da dvoje supružnika više nisu u stanju da žive zajednički život, da li zbog prevare, alkoholizma, kocke, nasilja, teške finansijske situacije, ili prosto zbog činjenice da između njih više nema emocija, olakšavajuće okolnosti su ukoliko supružnici u braku nisu stekli zajedničku imovinu, koja bi se pri razvodu braka morala deliti, niti imaju zajedničke dece. Ovakve okolnosti sam razvod braka čine donekle jednostavnijim.

Međutim, bez obzira na to da li supružnici imaju zajedničku imovinu i decu iz braka ili ne, najlakši put za rešavanje ovog problema jeste Sporazumni razvod braka, u kom sami supružnici ističu da su njihovi odnosi duboko i trajno poremećeni, te dogovaraju način na koji će se izvršiti podela njihove imovine, i što je još važnije, kome će se dete poveriti na čuvanje, na koji način će se dete viđati i održavati odnose sa drugim roditeljem, te iznos izdržavanja koji se ima isplaćivati za dete.

Ono što je prednost ovakvog sporazumnog rešenja, jeste činjenica da postupak kraće traje i povoljniji je sa finansijskog stanovišta (sudska taksa za Predlog za Sporazmni razvod braka iznosi svega 2.660,00 RSD), a istovremeno doprinosi i tome da supružnici ostanu u relativno dobrim odnosima, što je od izuzetnog značaja kada supružnici imaju decu. Pritom prisustvo supružnika i nije neophodno na sudu, već mogu putem specijalnog punomoćja ovlasititi advokata koji će ih zastupati pred sudom.

S druge strane, ukoliko jedan supružnik želi da se razvede, a drugi ne, te ukoliko oboje žele da se razvedu ali nisu u stanju da se dogovore oko svih značajnih pitanja koja su prethodno pobrojana, podnosi se tužba za razvod braka, što sa sobom nosi određene poteškoće i podrzumeva duže trajanje postupka nego što je to slučaj sa Sporazumnim razvodom braka. S obzirom na navedeno, stava smo da situacije u koje je involvirana čitava porodica i komplikovani emotivni odnosi, treba uvek rešavati postizanjem Sporazuma, ukoliko postoji i najmanja šansa za dogovor. Isto iz razloga što Sporazum iziskuje najmanje novca, vremena, te iako razvod sam po sebi podrazumeva određeni stres, kod Sporazumnog razvoda taj stres je za obe strane, kao i za samu decu, na daleko nižem stepenu nego kad se postupak vodi po tužbi.